Iedereen is op tijd op de circusschool, nakijken of alle reispassen er zijn (neen, een identiteitskaart is geen paspoort!), en dan op weg naar Zaventem.

Enkele uren later landen we netjes op tijd in Nador. De luchtdopen (voor 7 van de 9 Philladoeshleden was het de eerste keer in een vliegtuig!) zijn goed verteerd, het nagerechtje van Bavo iets minder.

Mohamed Benjeddi, onze contactpersoon die we ook in België ontmoetten, staat ons op te wachten samen met nog een andere Mohamed, ze brengen ons met een karaktervol klein geel schoolbusje (heel erg vol met onze bagage, wijzelf kunnen er nog net bovenop) naar de eetzaal van het festival: een kleurrijk aangeklede tent naast een restaurant. Daar wacht ons derde middagmaal van de dag (door een onduidelijkheid met de tickets at iedereen op de luchthaven al iets, maar we kregen op het vliegtuig toch nog eens eten, en nu om een uur of 5 in de namiddag dus nog eens!) Frieten! Wow, misschien speciaal voor ons, omdat we uit België komen? Fijn!! Ons hotelletje is ook ok, de kamers zijn snel verdeeld, de valiezen worden uitgepakt en het circusmateriaal verzameld.

Omdat we nog wat tijd hebben voor we opnieuw worden opgehaald om te gaan avondeten, maken we een kleine wandeling naar de dijk en de zee. We merken dat Nador erg rolstoelonvriendelijk is wat hoge stoepen en onderbroken trottoirs betreft, dus mogen de rolstoelers in het midden van de weg rijden. Voor de rest zijn de verkeersregels relatief onduidelijk, de politieagenten fluiten voor alles. (Later vernemen we dat de opgebroken trottoirs een gevolg zijn van felle overstromingen in de winter, er wordt gewoon hard gewerkt om alles weer snel in orde te krijgen)

We ontdekken toevallig het cultureel centrum van Nador, dankzij de grote banners van het festival aan de gevel. Of moeten we zeggen: 'de banners van het FETIVAL'... Jammer van die vergeten 's'!

Er staat politie voor de deur van het cultureel centrum om te opdringerige mensen buiten te houden. Maar wij zien er blijkbaar uit als een Belgische circusgroep, dus we mogen zonder badge naar binnen... Leuke zaal, vol superenthousiaste mensen (het feit dat de lokale groep net optrad zal meegespeeld hebben), professionele verlichting, en ondanks het feit dat ons Berbers nog niet zo goed is, verstaan we soms de grapjes in het stuk (in grote lijnen). De jonge acteurs spelen alleszins behoorlijk, we beseffen al meteen dat de lat redelijk hoog ligt!

Terugwandelen naar het hotel blijkt uitgesloten, we moeten en zullen met het gele busje terug naar ons hotel gebracht worden. (pas op, het is zeker 800m ver!) Blijkbaar zijn ze als de dood dat er ons iets zou overkomen, dat we verdwalen, of in een gat in het trottoir vallen. Alleszins, we worden heel goed verzorgd!

Het avondeten wordt na lang wachten en veel zingen geserveerd: groenten met rijst, en vlees met... frieten!