Vrijdag 3 april
De gasten van Wilfam willen een dagje op stap naar Melilla, een Spaanse stad in de buurt. Ondanks lange discussies met de organisatoren van het festival krijgen ze geen toestemming, het zou daar te gevaarlijk zijn. In de plaats daarvan gaan ze een half dagje naar het strand, ergens in de buurt. Wij kijken in de voormiddag naar een poppentheater-voorstelling van een Frans-Marokkaanse groep. Het is een mooi decor, maar het wat trage verhaal valt niet bij alle Philladoeshers in de smaak. Omdat die voorstelling niet binnen de competitie valt (die van ons overigens ook niet, wegens geen 'echt' theater met een echt duidelijk verhaal), moet er niet gewacht worden op de juryleden, en beginnen ze stipt om 10u. Natuurlijk is iedereen van het publiek te laat, wij ook!
Na de voorstelling proberen MiniMo en BodyMo ons terug naar het hotel te krijgen, maar dat zien we niet erg zitten. Kunnen we geen wandelingetje gaan maken? Tot onze verbazing komt dat erg snel in orde: naast MiniMo en BodyMo krijgen we nog een derde begeleider mee, en kunnen we op verkenning gaan. Eerst naar 'la Corniche', de mooie dijk-promenade langs de zee. Het is zonder twijfel aangelegd om toeristen te lokken, maar ik denk dat Nador eerst nog wat meer toeristisch moet ontwikkelen eer de massa’s er naartoe gaan stromen.
BodyMo stelt voor om een boottochtje te maken, en daar gaan we graag op in. Twintig minuten later, nadat we bijna een overvol bootje vol kinderen geramd hebben, staan we fris uitgewaaid weer op de dijk. Beetje verder wandelen, graf van een of andere martelaar bezoeken, en dan naar de moderne medina, op zoek naar spotgoedkope I-Phones.
Zo’n 'medina' of 'souk' is een overdekte markt, in dit geval met allerhande moderne spullen: telefoons, sportschoenen, valiezen (een heel PLEIN vol met valiezen!), merkkledij, D&G-zonnebrillen, etc. Er staat overal net niet in het groot 'NEP' op. Er worden helaas geen I-Phones gevonden voor 10€. Door kleine straatjes en steegjes wandelen we naar het restaurant.
Namiddag spelen de Nederlanders een heel lieve, kleine voorstelling over een meisje dat wacht op haar vader. Het einde wordt een beetje uiteenlopend geïnterpreteerd: Josse denkt dat het gras tot over haar hoofd groeide, de meeste andere aanwezigen zien dat het meisje sterft en begraven word. Da’s het leuke aan theater zonder woorden: je mag zelf veel invullen.
We zijn 5 minuten te laat terug aan het hotel na een terrasjesbezoek, en MiniMo is al weg met het busje... Het begrip stiptheid wordt hier óók uiteenlopend geïnterpreteerd! Dus maar te voet naar het Cultureel centrum, met al ons initiatiemateriaal. We worden niet vermoord, ontvoerd, beroofd, aangerand, lastiggevallen, en we vallen zelfs niet in een gat in de stoep. Het valt dus best mee met de onveiligheid in Nador!
De initiatie vinden voor sommige Philladoeshers het meest geschifte moment van de trip. Omdat we de voorgestelde 7 deelnemers aan de initiatie wat weinig vinden met 11 'lesgevers', hebben we de dag voordien gezegd dat we gemakkelijk 15 personen aankunnen. Het lokaaltje dat we krijgen is ook net niet te klein voor een initiatie met 15 deelnemers. Omdat er toch meer kandidaten blijken te zijn (allemaal jongeren van Tofola Chaabia), stelt BodyMo voor om het in twee groepen van 15 te doen. De eerste groep van 15 is met ongeveer 25. Die vinden de initiatie zo leuk dat ze niet wegwillen na een half uur. Dan komt de tweede groep van 15 binnen, ook met zijn 25en.... Er wordt net niet gevochten voor het materiaal, iedereen amuseert zich te pletter, en de Marokkaantjes zijn verrassend snel van aanpakken: na een uurtje zijn er verschillende van hen goed op weg met diabolo, flowerstick of balletjes! Omdat het lokaaltje zonder zuurstof dreigt te vallen, sluiten we de initiatie af met een groepsfoto van alle nieuwe circusartiesten.
Na het eten wandelen we terug naar het Cultureel Centrum. (jaja, ‘s avonds zijn de busjes er niet, en dan mogen we ons wel te voet verplaatsen!) Tijd voor de afsluitende fuif! Er worden breakdance-demonstraties gegeven, a capella liedjes gezongen aan de micro, wild gedanst, ... Best wel leuk, maar ook weer niet echt ons ding, we wandelen omstreeks middernacht terug naar het hotel.

